Historisch voordeel: The Glendronach

by on 10 februari 2014  •  In Nieuws, Nieuwsbrief

History will teach us nothing’, zong Sting in 1986, maar zo lang hoef je niet eens in de tijd terug te gaan om te concluderen, dat de Police frontman er behoorlijk naast zat. Zo leert de geschiedenis ons dat de GlenDronach distilleerderij gesloten was van 1996 tot 2002, toen op 4 mei de eerste new make (officieel BPS: British Plain Spirit) weer vloeide.

Sommige liefhebbers halen hun schouders op bij dit soort historische feiten, hun prima verkrijgbare GlenDronach smaakt toch prima? Anderen genieten echter meer van een whisky als ze weet hebben van zijn ‘heritage’. En behalve dat die historie best interessant is, kan men daar ook nog eens zijn voordeel mee doen, de geschiedenis leert ons namelijk nog veel meer……

Dat er een causaal verband bestaat tussen die sluiting in het verleden en de werkelijke leeftijden van GlenDronach whisky’s op dit moment. Op de Cask Strength (batch 1, 2 en 3) na hebben alle GlenDronach whisky’s een leeftijdsaanduiding. Het gat van 6 jaar in de voorraden dwingt GlenDronach al jaren oudere whisky te gebruiken. Onderstaande grafiek toont aan dat dit zo was voor de 12-jarige Original, vanaf zijn release in 2009 tot en met 2013. De 15-jarige Revival en de 18-jarige Allardice – beide ook sinds 2009 op de markt – zijn momenteel al jaren ouder als gevolg van de non-productieve jaren 1996 tot en met 2001. Tenslotte de 21-jarige Parliament, sinds zijn release in 2011 kan hij tot 2017 ook 21 jaar blijven, maar als wij dat voorraadje met z’n allen opdrinken, zal master blender Billy Walker oudere vaten moeten gaan uitzoeken…

 

De meest opzienbarende conclusies: De 12-jarige was in 2013 18 jaar oud, de 15-jarige is in 2016 21 jaar, de 18-jarige zal in 2019 24 jaar zijn en de 21-jarige zal in 2022 maar liefst 27 jaar zijn. Voor dit jaar (2014) levert de 12-jarige geen voordeel meer op, de 21 jarige dus pas vanaf 2017, maar tel uit je winst voor de andere twee, beide nu minstens 19 jaar oud. Als we de samenstelling van de gebruikte vaten even vergeten, betekent dit dat in 2014 de 15 en 18 even oud zijn, beide 19 jaar. Bij alle berekeningen is er wel van uitgegaan dat er in 1996 geen whisky meer geproduceerd is. Of zo weinig dat die voorraad inmiddels al wel op zal zijn.

Belangrijk is wel om bij de slijter goed te kijken naar de botteldatum. Die vind je niet op het label, maar op de fles, net onder het label op de achterkant van de fles. Op de foto zie je een 15-jarige GlenDronach Revival, gebotteld in april 2013 en dus in werkelijkheid 18 jaar oud! Dus allemaal op naar de slijter, want heeft deze nog een 12-jarige staan met een code van het jaar 2013, dan ben je spekkoper en verzekerd van een 18-jarige whisky voor de prijs van een 12-jarige!

Is dit werkelijk waar, hoor ik alle lezers nu denken? Ja dus! Ten eerste kan het simpelweg niet anders en ten tweede werd dit desgevraagd bevestigd tijdens een bezoek aan GlenDronach in de zomer van 2013. GlenDronach geeft hier zelf overigens geen enkele ruchtbaarheid aan, omdat zij (en ook andere distilleerderijen) in het verleden al eens hierover bekritiseerd zijn door de Scottish Whisky Association, die altijd zeer misnoegd is over het publiceren van dit soort informatie.

Tegenwoordig is de grootste trend in de whiskyindustrie juist het op de markt brengen van NAS-whisky’s, zonder leeftijdsaanduiding dus. Absolute trendsetter hierin was Ardbeg, juist omdat ook zij gaten in hun voorraden hadden. Waarom heeft Billy Walker, sinds augustus 2008 eigenaar van GlenDronach, dan toch besloten om zijn core range geheel op leeftijden te baseren? Stewart M. Buchanan, International Brand Ambassador legt uit:

‘Billy wilde de leeftijdsaanduidingen die Teacher’s sinds 1960 gebruikte tot de verkoop aan Pernod-Ricard in 2005 laten herleven en er zelfs nieuwe aan toevoegen, wat we dus ook gedaan hebben. Ik verwacht dat de volgende generatie whisky’s voor een groot deel zullen bestaan uit non aged statements met een bedachte naam, maar wij hopen juist een core range whisky’s te kunnen handhaven die consistent van topkwaliteit is, mét leeftijdsaanduiding dus, die door de liefhebbers gezocht en hoog geacht zullen worden. Vooral omdat wij op deze manier het delicate en unieke karakter van de distilleerderij in onze whisky behouden, bij NAS-whisky’s zal de grote invloed van de vaten dat karakter afzwakken.’

Maar hebben jullie daar dan wel genoeg voorraad voor, was uiteraard mijn volgende vraag. Stewart: ‘Billy kocht GlenDronach in 2008 inclusief 35.000 vaten, maar hij stelt sindsdien ook alles in het werk om vaten terug te kopen van Beam, Pernod-Ricard en anderen, die anders voor blending zouden worden gebruikt. Voor elke botteling gebruiken we slechts 15 vaten, we hebben een uitgebreid testprogramma en kunnen zo de sherryvaten in de pakhuizen waarderen op sherryinvloed, van rijk tot lichter. Het is opmerkelijk hoe groot de kleurverschillen zijn, zelfs in ‘first fill’ sherryvaten, van donkere cola tot lichte thee. Billy bepaalt voor welke whisky een vat het best gebruikt kan worden, leeftijd speelt dan soms geen rol, ze zijn oud genoeg voor meerdere expressies.’

Toch hebben jullie ook besloten een NAS-whisky te produceren, de cask strength GlenDronach? Stewart: ‘Maar wel ook in kleine oplages, we gebruiken voor de cask strength Oloroso en Pedro Ximinez vaten van 2002 tot zelfs van 1991, maar ook hier geldt vooral dat de whisky een consistent karakter dient te hebben, de consument moet erop kunnen vertrouwen dat elke volgende batch kwalitatief minstens zo goed is als de vorige. Als bedrijf beschikken we met Benriach, GlenDronach en Glenglassaugh over drie onderscheidende stijlen whisky. Om er zeker van te zijn van alle drie het typische karakter te behouden zullen we het productievolume bewust op een verstandig niveau houden, mede door alleen de meest geschikte vaten voor dat distilleerderijkarakter te gebruiken.’

En daar hoort ook een peated GlenDronach bij? Stewart: ‘Die heb jij al mogen proeven, hé? Die primeur is dus voor jou. Welnu, net als BenRiach produceerde GlenDronach vorige eeuw ook al peated whisky. Dus dat is ook een deel van het karakter en daarom zijn we er ook weer mee begonnen in 2010, maar nog even geduld graag.’

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn laatste vraag aan Stewart: GlenDronach’s cijfers stijgen elk jaar. 250.000 flessen in 2012. 1.300.000 liter productie in 2013. Kunnen jullie die aanzienlijke overaging wel blijven volhouden tot 2023, want dan pas zal de 21-jarige Parliament volledig kunnen bestaan uit whisky’s van na de sluiting? Stewart: ‘Onze voorspelling is dat we onze core range kunnen handhaven met onze voorraden, maar we dienen elk jaar heel voorzichtig te zijn met onze verkoopaantallen om dit tot 2022 inderdaad waar te maken. Zoals je weet, met het huidige klimaat is het moeilijker om whisky te laten rijpen, dan om ze te verkopen.’

Bert Rutkowski
Eetcafé Pretzels

Tags: , , ,

7 Responses to Historisch voordeel: The Glendronach

  1. hans offringa 10 februari 2014 at 16:21

    Bert,
    Wat een bijzonder leuk en informatief stuk. Dat mogen ze bij Whisky Etc. van mij ook in de gedrukte editie plaatsen.
    Complimenten, zowel voor de inhoud als je onderhoudende schrijfstijl.
    Hans

  2. Bram Hoogendijk 11 februari 2014 at 00:53

    Eindelijk weer eens een columnist, die met kennis over whisky schrijft. Zeer informatief en prettig om te lezen, het gaat tenminste over whisky!

  3. Rogier 12 februari 2014 at 13:04

    Het is jammer dat de uitgangspositie van het artikel wel correct is, maar de resulterende berekeningen niet.

    GlenDronach distilleerde zeker nog op 23 februari 1996, er zijn namelijk diverse single casks van die datum. Ik weet niet of er daarna nog gedistilleerd is, maar van sluiting voor die datum is zeker geen sprake en de aanname dat er geen vaten meer zijn van 1996 is dus wel erg risicovol. Er hoeft maar één vat van 1996 ergens in te zitten om die botteling een 1996’er te maken.

    Bij mijn beste weten heropende de distilleerderij op 14 mei 2002, gezien de bijbehorende commemorative botteling van een vat uit 1968 en diverse andere bronnen. Dat betekent dat men nog steeds geen 12 Original kan maken, tot in ieder geval na 14 mei van dit jaar. Een 12 Original (of 15 Revival) die begin 2014 wordt gebotteld bevat mogelijk een vat van 23 februari 1996 of jonger, en is dus nu nog 17 jaar oud en zeker niet gegarandeerd al 19 zoals het artikel suggereert.

    • Bert Rutkowski 12 februari 2014 at 15:17

      Beste Rogier,

      Vooropgesteld, je hebt gelijk! Echter de essentie van mijn verhaal is dat GlenDronach bewust voor een andere opzet kiest dan bijvoorbeeld Ardbeg. Men handhaaft de leeftijdsaanduidingen, ondanks dat de daarbij horende “overaging” heel wat geld kost. Ik vind dat zeer bijzonder, een artikel waard dus. Jammer dat jij het nu sec over de berekeningen hebt, alleen omdat ik zo aardig was de gemiddelde Nederlander (die toch uit is op alles wat gratis is?) aan te tonen hoe groot zijn voordeel wel niet kan zijn dankzij Billy Walker’s opmerkelijke marketing strategie. Vandaar mijn grafiek en voorbeelden, ik heb dat (mea culpa) inderdaad niet exact gedaan, niet verwachtend, dat iemand dat tot op de dag nauwkeurig zou gaan bekritiseren. Ik ben namelijk nog uit de tijd van “What’s another year”! Wie uit is op de volle winst, moet nog maar een jaartje wachten…… en vooral goed bij meerdere slijters al die codes lezen.
      Want de uitgangspositie, daar heb je ook helemaal gelijk in, die klopt wel degelijk, ik had vroeger misschien alleen wiskunde niet moeten laten vallen, maar wist ik veel, toen Johnny Logan zich in 1980 (of was het 1979, lol) afvroeg wat een jaar meer of minder uitmaakte, was ik al lang van de middelbare school af…..

  4. Hans Olde Monnikhof 17 februari 2014 at 11:32

    Beste Bert,
    Dikke pluim voor jouw column ! Erg goed dat je de filosofie van Billy Walker precies goed en op de juiste wijze interpreteert.
    We zijn weliswaar niet helemaal onbevooroordeeld omdat ons bedrijf De Monnik Dranken de trotse importeur / distributeur in Nederland is van GlenDronach.
    met vr. gr. Hans Olde Monnikhof

  5. Pingback: GlenDronach is a lot older than the label says

  6. Bert Rutkowski 16 augustus 2014 at 13:59

    Toch wel leuk als een blogger uit Israel (Malt & Oak) je grafiekje wil gebruiken……. Tuurlijk mag hij dat !

    Hello Bert,
    I’m writing an article on Glendronach, and was wondering if I could use the graphic (with credit) on my blog?
    Thank you very much,
    Michael Bendavid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *